اهدای جایزه صلح نوبل به مروجان نژادپرستی و خشونت؟

چندی است در مجامع بین المللی و موسساتی که داعیه دار حقوق بشر و صلح هستند پدیده ای به نام معکوس نمایی واقعیات دیده می شود که در بحث حقوق بشر از مباحث مهم اجتماعی و بین المللی است. یکی از این مصادیق که از مهم ترین آن نیز به شمار می رود احتمال اهدای جایزه صلح نوبل به «دونالد ترامپ» است .

 به نظر می رسد این اقدامات نیز بخشی از برنامه یا پروژه قدرت طلبی یا بهتر است گفته شود قدرت زدگی ترامپ برای بزک چهره خود و ماندن در کاخ سفید در آستانه انتخابات ریاست جمهوری آمریکاست .

ندای احتمال تعلق جایزه صلح نوبل به ترامپ در حالی است که او هرگز رویکرد صلح عادلانه که امروز یک آرمان جهانی است را در کارنامه نداشته است. او کسی است که هیچ گاه خشونت ملی‌گرایان و برتری‌طلبان سفیدپوست و حتی اقدامات صدمه زننده و افراطی خشونت گرایانه مانند اتفات اخیر پیرامون قتل جرج فلوید را آنگونه که انتظار می‌رفت، محکوم نکرد و حتی به شیوه‌های مختلف آنها را زیر چتر حمایتی خود گرفت.

 در آمریکا جهوری خواهان و شخص ترامپ به عنوان چهره و قطب «قدرت زدگی» شناخته می شوند.  بنیان این قدرت گرایی نژاد پرستانه نه صلح که خشونت است؛ همان خشونتی که وی بارها با اعزام نظامیان به نقاط مختلف جهان مرتکب شده است. ترامپ پیش از انتخابات میاندوره‌ای سال ۲۰۰۸ هم دستور داده بود تا نظامیان برای جلوگیری از ورود مهاجران به مرزهای جنوبی کشور اعزام شوند. حتی هوادارانش اسلحه به دست گرفتند تا مهاجران را به عقب برانند. او نه در عرصه داخلی و نه بین المللی هرگز یک چهره صلح طلب شناخته نشده است..

در گذشته نیز این اتفاق روی داده است که جایزه صلح نوبل به فردی مثل بوش که در جنگ های عراق و افغانستان دست داشت، به بهانه اینکه با تروریست ها مبارزه کرده، داده شده است.

 این موضوع برای ترامپ هم صدق می کند و می خواهند به این بهانه که ترامپ باعث «صلح امارات و اسرائیل» بوده،  جایزه صلح نوبل را به او بدهند تا امتیاز مهمی برای او و دولتش در انتخابات پیش رو باشد.

ابزاری کردن آرمانی مثل صلح و اهدای جایزه صلح به اشخاصی که جنگ طلبی و ترویج بی عدالتی و خشونت از رویه همیشگی آن هاست باعث اولا تضعیف جایزه صلح نوبل و نیز منحرف شدن بشر از یک ارمان جهان شمول به نام صلح عادلانه است که از آرمان های همیشگی اسلام و انقلاب اسلامی و مجمع جهانی صلح اسلامی نیز بوده است و یک اقدام ضد حقوق بشر دوستانه است.

از این رو مجامع مردم نهاد و فعال در حیطه صلح در سطح جهان بایستی به این دست اقدامات واکنش و بازخورد مناسب و بازدارنده نشان دهند و از اینگونه تحریف واقعیات پیرامون صلح و ابزاری شدن در دست برخی کشورها و سیاست ها ممانعت به عمل آورند و آن را محکوم کنند. .

 

نویسنده: تاریخ مطلب:

افزودن دیدگاه جدید