بازخوانی فقهی صلح عادلانه در اندیشه امام خامنه‌ای و مهمترین راهبردهای آن

حجت الاسلام و المسلمین دکتر حسنعلی اکبریان عضو هیت علمی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی  در هم اندیشی بازخوانی اندیشه های امام خامنه ای در حوزه صلح و عدالت  به ایراد سخنرانی پرداخت. وی بر این نکته تاکید نمود که برخی از فقها، اصل در رابطه حکومت اسلامی با کشورهای غیر مسلمان را جهاد دانسته، صلح را فقط در این حالت جایز می‌دانند که غیر مسلمانان ابتدای به تقاضای صلح کنند. پس پیشنهاد صلح از سوی مسلمانان را به حکم اولی جایز نمی‌دانند.

 مقام معظم رهبری ادلۀ آنان را پاسخ داده‌اند و بنا بر تفسیری که از آیه «فلاتهنوا و تدعوا إلی السلم وأنتم الأعلون» صلح ابتدایی را حرام ندانسته بلکه آنچه را حرام دانسته‌اند سستی در برابر دشمن است که موجب تقاضای صلح می‌شود. پس صلح از روی سستی حرام است نه صلح مقتدرانه.
مبنای فقهی صلح عادلانه، صلح مقتدرانه است. علت انتخاب تعبیر صلح عادلانه می‌تواند این باشد که گفتمان «صلح عادلانه» گفتمانی است که در دنیای امروز قابل مطالبه و پیگیریِ حقوقی و مناسب ادبیات دیپلماسی است.
 وی در ادامه افزود :امروز در دنیای زور و تجاوز، شعارهای «صلح طلبانه» گفتمان ظاهری و «موازنه قدرت» گفتمان واقعی است. این موازنه قدرت و گفتمان واقعی است که مفاد پیمان‌نامه‌ها را تعیین می‌کند و امکان چانه‌زنی را ایجاد می‌کند. مبنای فقهی «صلح مقتدرانه» مبنای واقعیِ صلح است و راهبرد به سوی صلح عادلانه باید بر اساس آن طراحی شود. راهبر چند سال اخیر رهبری در این رابطه، تقویت قدرت داخلی حکومت اسلامی با رویکرد اقتصاد مقاومتی و حمایت همه‌جانبه از کشورهای خط اول مباره با استکبار است. این راهبرد است که امکان صلح عادلانه را تأمین می‌کند، و صلح برخاسته از آن، مقتدرانه و عزتمند است.
 ایشان افزود : صلحی که ایشان بر اساس مبنای صلح مقتدرانه معتقد است فراتر از صلح عادلانه است. صلح عادلانه به معنای دقیق کلمه، برای تحصیل حداقلی از آرمانهای صلح دوستانه اسلام است. صلح مد نظر ایشان، دارای عناصر ایمان و معرفت به کرامت انسان و فراتر از رابطه انسانها با یکدیگر است.  

تاریخ مطلب:

افزودن دیدگاه جدید