مجید شاه‌حسینی، رییس فرهنگستان هنر در مراسم افتتاحیه نمایشگاه عکس 40 روز شکوه فمقاومت و پیروزی گفت: سال گذشته در همین سالن، حماسه دفاع مقدس ۱۲روزه را پاس داشتیم و آنجا عرض کردم که تقدیر بر ما نوشته است در جهانی که رنگ و بوی مردانگی از آن به‌تدریج رخت بربسته، ایران باید احقاق حق کند و روح پهلوانی را در دنیای امروز پاس بدارد. هنوز یک سال از آن حماسه نگذشته که این بار شاهد تکرار آن در ۴۰ روز بودیم.
او با اشاره به میراث دفاع مقدس برای نسل‌های جوان‌تر، اظهار کرد: باید دید نسبت این میراث با مستند و سینما چیست و آورده ما برای امروز چگونه می‌تواند باشد. دشمنی که امروز در برابر ما قرار گرفته، سال‌هاست از ابزارهای فرهنگی و هنری برای آماده‌سازی افکار عمومی خود استفاده کرده است.
شاه‌حسینی با اشاره به نمونه‌هایی از سینمای جنگ آمریکا افزود: از اواخر دهه ۱۹۹۰، در فیلم‌های مهم و جریان‌ساز سینمای آمریکا، تصویر جنگ به‌تدریج تغییر کرد. در آثاری مانند «نجات سرباز رایان»، «جوخه برادران»، «اقیانوس آرام» و «سقوط شاهین سیاه»، جنگ به‌عنوان نبردی سخت با دشمنی سرسخت و ایدئولوژیک تصویر شد و سرباز آمریکایی برای پیروزی مجبور به پرداخت هزینه و فداکاری بود.
او ادامه داد: این تغییر در سینمای آمریکا اتفاقی نبود. هالیوود طی سال‌ها یکی از ابزارهای اقناع افکار عمومی بوده و آمریکا بدون آماده‌سازی افکار عمومی خود وارد جنگ‌های بزرگ نشده است. در این فیلم‌ها به‌تدریج تصویری از دشمنی سرسخت و متفاوت شکل گرفت که باید برای مواجهه با آن آماده شد.
رییس فرهنگستان هنر با اشاره به تولید برخی آثار سینمایی درباره ایران نیز گفت: مجموعه‌ای از فیلم‌ها و آثار سینمایی نیز با روایت‌هایی درباره ایران و تاریخ این کشور ساخته شدند که نشان می‌داد سینما صرفاً ابزار سرگرمی نیست و می‌تواند در شکل‌دهی به افکار عمومی و روایت یک واقعه نقش داشته باشد.
شاه‌حسینی تأکید کرد: این موضوع باید برای ما یک تجربه باشد. امروز ۱۶۸ دانش‌آموز و ۲۵ معلم شهید در میناب داریم، اما این شهدا تا زمانی که به آثار بزرگ سینمایی و هنری تبدیل نشوند، عمق این فاجعه برای جهان روشن نخواهد شد و این مسئولیتی بر عهده سینمای ماست.
او با اشاره به اهمیت هنر در ثبت و ماندگار کردن فجایع تاریخی گفت: نمونه «گرنیکا» (اثری از پابلو پیکاسو که بمباران دهکده گِرنیکا در اسپانیا توسط بمب‌افکن‌های آلمان نازی در ۱۹۳۷ را به تصویر کشیده است) نشان می‌دهد که چگونه یک واقعه تاریخی از طریق هنرهای تجسمی، سینما و معماری به یک روایت جهانی تبدیل می‌شود. هنر هم پیش از وقوع یک واقعه می‌تواند در اقناع افکار عمومی نقش داشته باشد و هم پس از وقوع فاجعه می‌تواند آن را در حافظه تاریخی ثبت کند.
رییس فرهنگستان هنر گفت: اگر مردم ما در جریان این حماسه دوربین به دست گرفتند و چنین تصاویری ثبت کردند، رسالت هنرمندان پس از این ماجرا دوچندان است. از عکاس آماتور تا سینماگر حرفه‌ای، هرکس وظیفه دارد این حماسه را روایت کند؛ زیرا اگر ما آن را روایت نکنیم، دشمن روایت دیگری از آن ارائه خواهد داد. امیدوارم به همت هنرمندان، این ماجرا جهانی شود و روایت مقاومت و حماسه ایرانیان تا سال‌ها روایت اصلی این واقعه باقی بماند.
